kabhi kabhi

ఏడుపు

మనిషి అహంకారం పొరలు ఎన్నో 

ఒక్కొక్కటి ఒలుస్తుంటే ఎంత ఏడుపో!

నోరులేని పసివాడు

నోరుంది కనుక కష్టపడి కన్నాను అంటుంది తల్లి

నోరులేని పసివాడు పాపం యెట్లా చెప్తాడు పుట్టడం ఎంత యాతనో !

చావు పుట్టుకలు

చావు పుట్టుకలు సియామి కవలలు 

ఒకటి ఏడిపిస్తుంది మరొకటి నవ్విస్తుంది !

సంతోషం

సుఖం కోసం నిరంతరాన్వేషణ ..

మరి సంతోషం యెక్కడదొరుకుతుంది!

పాపం!

ఆమె ఒళ్లంతా ఖరీదైన నగలతో వలువలతో సింగారించుకుంది

అంతా చేసి  చిరునవ్వు పెట్టుకోవడం మరిచింది పాపం!

బంధం

బరువు దిగిందని తల్లి చిరునవ్వు 

బంధం తెగిందని బిడ్డ ఏడుపు !